Pošto je na FB stranici sajta komentarisano na ovu temu, nisam hteo da budem lenj pa sam iz knjige Milivoja Jugina “Kosmos otkriva tajne” izvukao deo koji govori o tome na kojoj visini od površine Zemlje počinje Svemir i zašto je to tako.

Odlomak iz knjige:

Granica Vasione

Gde počinje kosmički prostor?

Penjanjem sa nivoa mora, odnosno od nulte visine kroz Zemljinu atmosferu njena gustina i pritisak se smanjuju. Na 3 000 metara iznad Zemlje parcijalni pritisak kiseonika u vazduhu postaje nedovoljan da ljudima, koji žive na manjim visinama, obezbedi uslove za život i rad tokom dužeg vremena. To se može nadoknaditi samo dovođenjem dodatnog kiseonika.. Piloti koji lete iznad te visine moraju zato da nose kiseoničke maske. Iako je oko 50% mase Zemljine atmosfere koncentrisano ispod visine od 5 km, dovođenjem dodatnog kiseonika čoveku se mogu obezbediti odgovarajući uslovi za boravak i opstanak do visine od 14,5 km. Na toj visini atmosferski pritisak dostiže veličinu kombinovanog pritiska ugljendioksida i vodene pare u čovekovim plućima. Počev od te visine čovek može normalno opstati u hermetičkoj kabini ili u odelu pod pritiskom.

Pritisak pare tečnosti u ljudskom telu iznosi oko 47 mm živinog stuba. Toliki pritisak vlada u atmosferi na visini od 19,5 km. Kada bi čovek bio nezaštićen na toj visini, mehurići gasova i vodene pare počeli bi da se pojavljuju najpre na sluzokoži usta i očiju, a zatim u venama i arterijama. Krv bi proključala. To se može sprečiti dodatnim pritiskom koji se, između ostalog, može obezbediti i sabijanjem vazduha iz okolnog prostora. Ali samo do visine od 24 km.

Na toj je viini gustina vazduha 27 puta manja od njene vrednosti na Zemljinoj površini, pa bi korišćenje okolnog vazduha za snabdevanje kiseonikom pod pritiskom u hermetičkoj kabini ili skafanderu bilo nemoguće. Sve što je za to potrebno mora se poneti sa Zemlje. Iznad visine od 24 km, dakle, čovek može da opstane samo u hermetički zatvorenom prostoru u kojem se nalaze sve neophodne materije za obezbeđivanje životnih uslova ponete sa Zemlje.

Visina od 24 km bi se zato, sa stanovišta životnih potreba čoveka mogla smatrati početkom vasionskog prostora.

Malo iznad te visine, na 32 km od Zemlje, nalazi se granica za korišćenje turbomlaznih motora, a na visini od 45 km već se ne mogu koristiti ni nabojno mlazni motori. Drugim rečima, iznad te visine ne može se koristiti nijedan od danas poznatih tipova motora koji za svoj rad koristi neku komponentu iz okolnog prostora. Za njih na toj visini počinje vasionski prostor, budući da se iznad nje mogu koristiti samo motori koji raspolažu dovoljnim količinama svega što im je potrebno za rad, ponetog sa Zemlje. Takvi motori čiji rad ne zavisi od sredine kroz koju se kreću, jesu raketni motori.

Vazdhoplovni stručnjaci imaju svoju definiciju granice vasionskog prostora. On počinje na visini na kojoj su aerodinamičke sile koje deluju na balističke i uzgonske letelice pri njihovom povratku na Zemlju zanemarljivo male. To je visina od 100 do 120 km iznad Zemlje.

Odgovora na pitanje gde počinje vasionski prostor, dakle, ima više. Ipak, najčešće se koristi definicija  zasnvana na aerodinamičkim zakonima: Vasionski prostor počinje na 100 do 120 km iznad površine naše planete.

—————————————————————————————————-

Izvor: Knjiga “Kosmos otkriva tajne”, autor Milivoj Jugin, Beograd, 1997. godina.